Stadsdichtersgilde Veenendaal

Wat is een stad zonder
cultuur?

Zonder de kunst

om in te zien, dat al dat leeft
en bruist, overal
om ons heen

ons overal
verbindt

In kleur en klank,
in beeld en het verank-
eren van dat van waarde
voor de toekomst

Want;

Wat is een stad zonder
theater?

Zonder een visie

over later, waarbij iemand
verder gaat, dan de plannen
op papier

Waarbij iemand durft
te spreken en de mythe
te doorbreken, dat kunst niet
van ons allen, maar juist

van ons allemaal

Sanne Heymann
Gedicht geschreven bij het afscheid van wethouder Dylan Lochtenberg

Want er is geen stad
zonder ontmoeting

Zonder verbinding

en begroeting
van alles dat een stad
maakt tot een kloppend

hart

dat blijft kloppen en blijft
stromen, ook als andere
wegen scheiden

Ook als een ander Veen
de nieuwe broedplaats wordt

Want wie durft te investeren

om kunst en erfgoed
te bewaren

neemt geen afscheid
van een stad

maar leeft voort

in haar
verhalen.

waar gaan we heen
met de wereld
haar mensen
lijken te lopen
zonder richting
wellicht dat ze wensen
of hopen
op een stukje verlichting

waar gaan zij heen
zij die hier al
jaren eeuwen
lang slapen
dagen schreeuwen
hard uit hun graven
willen ontwaken
want weten wij wel wat we doen

waar gaan we heen
met de leiders

die dreigen
met ruzies
die roeien
ons uit elkaar
verdelingen hier
oorlogen daar

waar gaan zij heen
met hun leven
s ervaring
wijsheid en lessen
ondanks wij weten
hoe het daarging
doen wij het alsnog
met vijven en zessen

waar gaan we heen
met de vrede
van de vogels
en de liefde
langs de luwte

tis zo hard tegen fel
focus op mij
n mening telt

waar gaan zij heen
na hun hectische leven
begeven
zij zich nu
onder de bomen
in alle rust
aan het bekomen
en kijken ze toe
wie blijft liggen
wie er op staat
wie de waanzin
wat relativeert
wie er stil is
wie lawaai maakt
wie blijft wachten
tot de tijd corrigeert

waar ga jij heen
ga omhoog
en zie God
kijk opzij
en zie mij
ga terug
en leer van ‘t verleden
vlieg vooruit
en maak met elkaar
de toekomst
in het heden

Vraag de liefde wat zij nodig heeft
en zij zal niet veel vragen

De liefde vraagt niet veel

Geen zon, geen regen,
geen mest of zegen

van deze of gene

Want niemand bepaalt
waar zij groeit

Niemand bepaalt

dat zij bloeit
tussen de allerkleinste kieren
in het kleinste straaltje licht

of in de donkerste van nachten
op het allereerste gezicht

Ze maakt geen regels, kent geen
grenzen, spreekt alle talen,
alle mensen

zijn haar ogen gelijk.

Vraag de liefde wat zij nodig heeft
en zij zal niet veel vragen

Ze behoeft geen uitleg, geen
wet, geen woord

Want wat valt er te zeggen
in de kracht van de

stilte

waar zij gloort

in een oogopslag, een blik, een
lach, een kus

op lippen die niet meer dan

lippen zijn

Gewoon lippen, gewoon

handen
van jou en mij, in jou
van mij, van hen en hem en haar

van iederéén
die ooit

met knikkende knieën
iemand de liefde heeft verklaard

Vraag de liefde wat zij nodig heeft
en zij zal niet veel vragen

Zij vraagt niet

Zij geeft
Zij verklaart

van mens tot mens tot mens
tot mens

dat de liefde niets anders
en nooit iets anders
zal zijn, dan

wie zij is:

Een zaadje

geplant
om te groeien, geplant
om te bloeien

overal en altijd

in vrijheid
voor iedereen.

Ieder kind

moet kunnen spelen

hutten bouwen en zich
vervelen, op een druilerige
zondagmiddag

koekjes bakken, poezen strelen,
en dan stiekem snoepjes stelen

platen kleuren, ijsjes eten,
in plassen stampen en niet
vergeten om ook je knuffel
mee te nemen.

~~~

Ieder kind

moet kunnen groeien

kunnen leren, kunnen stoeien
met een zus, een vriend, een opa
op avonturen kunnen gaan

fantaseren over later, over groot
zijn, over banen en wat je strakjes
worden wil

over profvoetballer, baller-
ina, misschien als zakenvrouw
naar China, juf of meester
in de rechten

wie zal het weten, zal het zeggen

alles kan in deze wereld
die nog aan jouw voeten ligt.

~~~

Sanne Heymann ter gelegenheid van het Glazen Huis Veenendaal, mei 2026

moet kunnen dromen

dat alles altijd goed zal komen
en dat monsters onder bedden
alleen in boeken, films bestaan

waar de eindes zonder pijn
altijd lang gelukkig zijn

en waar een kus op
een kapotte knie
meteen de vele tranen stopt.

~~~

Maar wat als niet alles is te stoppen
en niet alles blijkt te kloppen
omdat die dromen over later
in het nu een sprookje zijn

vol met spinnenwielen, draken, pillen die nog zieker maken, dan de soldaten
die zo hard, staan te vechten
in je lijf

Wat als je vecht, maar niet kan winnen
omdat de spelregels oneerlijk
en het leven – dat zo heerlijk – ineens
zo breekbaar blijkt te zijn.

~~~

Ieder kind

moet kunnen spelen
moet kunnen groeien, dromen, leven

en zou zelfs niet voor heel even

moeten denken aan de dood.

het staat buiten kijf

je blijft als muurbloempje
een binnenbeentje
als je jouw bloemetjes
niet buiten wilt zetten

dus verdrijf toch eens de sleur
met een tochtje buiten de deur

misschien ga ik met dit advies
mijn boekje wel te buiten

maar wie altijd binnen blijft
of binnen de lijntjes kleurt
staat gemakkelijk buitenspel

want buiten is het speelkwartier
dus ga op zoek naar het vertier

vat de koe bij de horens
zet het raam open
waai met alle winden mee

en zet je zelf in het zonnetje
waar de vogels fluiten

bij Kwintelooijen of Groene Grens
wordt je zo een ander mens

u staat hier nu als ware held
dat zie ik niet aan lint of speld
maar aan de ogen van de mensen
die u hier het beste wensen
die tonen liefde
trots
en trouw
die zeggen
kijk
daar staan ze nou

de vrouw
waarop ik steeds mocht bouwen
de man
die ik echt kon vertrouwen
wat is het mooi dat die voortaan
op een oranje voetstuk staan

die mensen durfden de koning te vragen
of u een lintje zou mogen dragen
en die aanvraag
best een horde
was blijkbaar royaal in orde
zodat u zich nu kunt voortbewegen
met een lintje uit de regen

althans
op bijzondere dagen
mag u het officiële versiersel dragen
maar bij elke andere gelegenheid
het kleine draagteken
tot mijn spijt
hoewel
zoals ik het zie
past dat wel bij decorandi
want

het zijn de kleine dingen
die moeilijkheden bedwingen
een vriendelijk woord
een minuutje support
een extra stap
de juiste grap

u stond jaar na jaar
voor heel veel mensen klaar
en dat alles bij elkaar opgeteld
maakt dat u vandaag als ware held
koninklijk bent gedecoreerd
dus namens alle stadsgenoten
hartelijk gefeliciteerd