Glanzend bord

Scherven zijn niets meer dan gestuiter uit het verleden,
luider klinkt het, meer verstaanbaar dan
ooit;
kan gouden lijm jou redden of:
val je op de grond, ben jij de vis
aan de hengel,
de takken waaraan gehangen wordt.

Het diepe, daar waar je
schuin wordt afgesneden,
in water gekneed, misschien afgestompt,
totdat je glimt als nooit tevoren.
Adem happend, glanzend wit, met bloemen zacht.
Veerkracht
bestaat zolang jij af en toe
te kort komt.

Dit gedicht is geschreven ter gelegenheid van de afsluiting van Beeldend Veenendaal 2024

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Glanzend bord

Dichter bij een winnaar

Links in thema, rechts vrij werk,
kies een foto, 2D en een beeld.
Vervolgens een expositie van diverse scholen,
en ook daar een winnaar; zo u wilt.

Linksaf, gebroken, barsten, bloemen,
een veer die het ‘zijn’ meer waarde geeft,
tegenover een verweerde vrouw
het gezicht van zij die het leven gezien heeft.

Na een hoofd in ketenen,
pijn die achter ons ligt,
sta ik oog in oog met een bizon,
en bedenk mij: men wenst ook nog een gedicht

Gaat het over een nijlpaard,
een glimlach van de vorstin,
de stad Londen, een meisje uit china,
of schrijf ik de avond op Texel er in?

En zij die het leven als uitdaging zien?
of het leven juist als een hard gelag,
waar een qr-code wenkt,
omdat je daarvoor doneren mag.

Het is niet te doen om een keuze te maken,
tussen vlammen, gebrokenheid,
tussen leed en liefde,
nostalgie of een goede tijd.

Het is onmogelijk om te stellen,
wie het beste is van allemaal,
het komt te dicht bij mijn gevoel,
ver weg van een universele taal

Langs de uitdaging van het leven,
het spel, de droom, loop ik door,
ik staar nog een keer naar het blaadje,
en geef een niet-persé-voorkeur door

En twijfel of ik het wil afgeven,
maar zeg dat ik een keuze heb gemaakt.
Beeldend Veenendaal kent wat mij betreft geen winnaar,
maar heeft met al zijn deelnemers
dit gedicht misschien wel veel te lang gemaakt.

Dit gedicht is geschreven ter gelegenheid van de afsluiting van Beeldend Veenendaal 2024

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Dichter bij een winnaar

Puberteit

Tussen de studieboeken op tafel
En de cola zonder prik
Vind ik flarden thuis
Weggewaaid door de wind van mijn puberteit

Tussen het geschreeuw
En goede bedoelingen die niet aankomen
Vind ik flarden thuis
Wat het ooit was, is niet meer

Ze begrijpen mij niet
En toch wil ik hier zijn
Als het even zwaar wordt
Omdat ik het allemaal zelf moet doen

De flarden raap ik op
Voeg ik samen
Plak ik aan elkaar
En ooit wordt het weer thuis
De warmte en liefde

Het warme bord eten
De filmavond
Het spelletje
De autorit
De fietstocht
De vakantie
Het lekkere broodje
De knuffels
Hoe was het op school vandaag
De tranen, het troosten

En als ik alles bij elkaar heb gepast,
En alles weer klopt
Vlieg ik uit

Wilco van Doorn

Voorgedragen op 19 april 2024 ter gelegenheid van uitreiking gedichtenwedstrijd
onder middelbare scholieren.

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Puberteit

Theater bij de Buren

Het was theater bij de buren


Vreemde mensen op de stoep
deden zich voor als verre vrienden
die zij aan zij dichter
bij elkaar kwamen door
muziek, toneel en kopjes koffie


geserveerd met koekjes en warme
klanken van ongekend talent
dat tussen schuifdeur, kast en tafel
de woonkamer tot sprookje en concert-
zaal wist te toveren


Alleen wie erbij was, wist
wat zich achter de gordijnen
had afgespeeld.

Dit gedicht is op woensdag 17 april 2024 gepubliceerd in De Rijnpost.

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Theater bij de Buren

Dichter- bij

Inzichten, associëren,
nieuwe dingen – uitproberen,

Woorden schikken
woorden wikken
en meer dan eens
van woorden schrikken

Een liefde voor taal en spelen,
en de passie om dit verder te delen.

Het begon op een krukje,
op verjaardagen, trouwerijen,
of het zomaar vragen om een woord,
schreef dan graag de teksten,
soms wel hele rijen,
en dan zorg dragen dat iedereen het hoort

Het begon in een doosje
bij moeder op zolder
waar veel tekstjes werden bewaard
het was nog niet sterk,
en soms frisse kolder
maar in haar hart heel veel waard.

Een liefde voor spelen met taal
bouwen aan een verhaal

Ik ben met een ingeslikt rijmwoordenboek,
voor altijd in de taal verloren, geboren.

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Dichter- bij

Zijn, w(o)orden, blijven

Ik ben geboren en vaak opgetogen,
beelden schetsen, met woorden spelen,
moedertaal een allestaal maken voor leerlingen,
letters vertalen naar ‘uitzonderingen’.

Mede
klinkers als muziek in mijn oren;
dansen, bewegen, daarbij
noten lezen, nooit

in slaap vallen. Bij de les
blijven, open plekken aanschouwen
in het licht.
Deze zelf invullen,
dichten, om
blij het leven te lezen,
mijzelf te wezen.

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Zijn, w(o)orden, blijven

Tweecomponentenlijm

Zoals aan Veenendaal het label kleeft
van Fiets- en Groen- en Winkelstad
 
is mijn persoonlijk stickervel ook volgeplakt
met termen die alles en tegelijkertijd
niets zeggen 

over de vraag:

Wie ben ik?
 
Afhankelijk van waar, bij wie, hoe laat  
ben ik
dochter, zus of ‘Vrouw
met die Gekleurde Jas’ 
 
Ik ben Wolpoes, Meisje Nooit Genoeg
Ik ben nooit te laat (nou ja, bijna) en wist al vroeg 
dat ik in Veenendaal zeker níet
zou blijven

plakken.

Maar liefde kruipt waar het niet wil gaan
Hecht zich stevig
in mijn hart

aan de stad
waar

met alle laagjes
afgekrabd

wij – als tweecomponentenlijm –

samen

onszelf
zullen zijn.

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Tweecomponentenlijm

Stadsdichtersvoorstelling

Kiekeboe, Veenendaal.
Kijk wie we daar hebben:
daar komt Mats Beek als een
aap uit een mouw.

Hij stort zich weer in het
stadsdichterijgewoel,
en schrijft zijn verzen voor
u en voor jou.

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Stadsdichtersvoorstelling

Straatverhaal

Kostverloren
Trommelaar


Ik woon in een gedicht


van straten waar je hier
of daar
de geschiedenis nog vindt


Met verhalen over brakke grond
een duif en veenpercelen


Waar hectares als een hond
gekromd, het eigendom markeren


van wie of
wat hier is geweest


verbouwd
gesloopt
gestorven


maar in een straatnaam
verder leeft
dan

de kost die werd verloren.

Dit gedicht is geschreven en voorgedragen ter gelegenheid van de verkiezing voor nieuwe leden van het Stadsdichtersgilde.

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Straatverhaal

Mijn (ge)dach(tes)

De ochtendmuziek pruttelt,
zoals alleen koffie dat kan doen.
Uren razen altijd voorbij als je je ogen dicht hebt,
dus met ogen open slapen is misschien beter, bed?
Nee, opstaan is slimmer, aankleden, brood ontdooien, ontbijten en
mij ontfermen over de koffie.
Jas aan, tussen de ijspegels door glijden mijn fietsbanden
die naar mijn weten altijd lek zijn, nou ja lekker laten rollen.
Lopend naar de bus, hollen bij uitzondering.
Dorst lessen met nog meer koffie om les te kunnen geven.
Letters vertalen naar niet oplettende leerlingen, door met thee,
smaakjes, praatjes maken, om half vijf tijd oprakelen is moeilijk.
Na toetsblaadjes, blaadjes op de grond, regen, fietsen, nat.
Pastasaus in een pot, gehakt 1+1, die runder gaat nergens heen.
Avond dromen over woorden die nooit verdwijnen,
ze met een ganzenveer op een groot doek zoeken, om ze vervolgens te vereeuwigen. Theetje erbij.
Thee geeft smaak, net zoals gedichten dat kunnen doen.

Dit gedicht is geschreven en voorgedragen ter gelegenheid van de verkiezing voor nieuwe leden van het Stadsdichtersgilde.

Geplaatst in Gedicht | Reacties uitgeschakeld voor Mijn (ge)dach(tes)