Auteursarchieven: Emiel Veld

De bloesemblaadjes dwarrelenals sneeuwvlokjes door de straten;de zon tuurt door haar rolluikenen laat zich zo nu en dan gaan we gauw het zand opzoeken? De schelpenhoren fluisteren? Dag dutten, strand tussen je orenhoren; wegsmelten als ijsjes? WantDe zon snelt weg,smeert … Lees verder →

Kijk uit, kijkuit de toren en zie: Hier brandtverlangen vanhoog laaien-de vlammen in een vuur-zee van groen waar vleermuizen huizenen vogels al fluitendhun nesten bouwenwaar kinderen spelendverhalen delen vanslangen die hier ooitecht, ja echt? Blus mij niet Maar wakkermij aan en sus memet de gedachte dat allesaltijd opnieuwuit as … Lees verder →

Scherven zijn niets meer dan gestuiter uit het verleden,luider klinkt het, meer verstaanbaar danooit;kan gouden lijm jou redden of:val je op de grond, ben jij de visaan de hengel,de takken waaraan gehangen wordt. Het diepe, daar waar jeschuin wordt afgesneden,in … Lees verder →

Links in thema, rechts vrij werk,kies een foto, 2D en een beeld.Vervolgens een expositie van diverse scholen,en ook daar een winnaar; zo u wilt. Linksaf, gebroken, barsten, bloemen,een veer die het ‘zijn’ meer waarde geeft,tegenover een verweerde vrouwhet gezicht van … Lees verder →

Tussen de studieboeken op tafelEn de cola zonder prikVind ik flarden thuisWeggewaaid door de wind van mijn puberteit Tussen het geschreeuwEn goede bedoelingen die niet aankomenVind ik flarden thuisWat het ooit was, is niet meer Ze begrijpen mij nietEn toch … Lees verder →

Het was theater bij de buren Vreemde mensen op de stoepdeden zich voor als verre vriendendie zij aan zij dichterbij elkaar kwamen doormuziek, toneel en kopjes koffie geserveerd met koekjes en warmeklanken van ongekend talentdat tussen schuifdeur, kast en tafelde … Lees verder →

Inzichten, associëren,nieuwe dingen – uitproberen, Woorden schikkenwoorden wikkenen meer dan eensvan woorden schrikken Een liefde voor taal en spelen,en de passie om dit verder te delen. Het begon op een krukje,op verjaardagen, trouwerijen,of het zomaar vragen om een woord,schreef dan … Lees verder →

Ik ben geboren en vaak opgetogen,beelden schetsen, met woorden spelen,moedertaal een allestaal maken voor leerlingen,letters vertalen naar ‘uitzonderingen’. Medeklinkers als muziek in mijn oren;dansen, bewegen, daarbijnoten lezen, nooit in slaap vallen. Bij de lesblijven, open plekken aanschouwenin het licht.Deze zelf … Lees verder →

Zoals aan Veenendaal het label kleeftvan Fiets- en Groen- en Winkelstad is mijn persoonlijk stickervel ook volgeplaktmet termen die alles en tegelijkertijdniets zeggen  over de vraag: Wie ben ik? Afhankelijk van waar, bij wie, hoe laat  ben ikdochter, zus of ‘Vrouwmet die … Lees verder →

Kiekeboe, Veenendaal.Kijk wie we daar hebben:daar komt Mats Beek als eenaap uit een mouw. Hij stort zich weer in hetstadsdichterijgewoel,en schrijft zijn verzen vooru en voor jou. Mats Beek