Auteursarchieven: Emiel Veld

Alles is dichtbaaren daarom zijn woorden gevaarlijk mooi enmooi gevaarlijk Zoals woeste golven op de zee,de zwevende kwallen onder water De bloemen van de berenklauw, de nagelsvan de poes miauw, verstopt in zachte koffie-boontjes Maar ook felgekleurde pijlgifkikkers,wensballonnen in de … Lees verder →

Sanne Heymann – Gedicht voor Write for Rights van Amnesty Veenendaal op 7 december 2024 in De Cultuurfabriek Brief Ik schrijf deze briefvan mens tot mens In zwart op witzie ik hoe kleuren en verschillen-de verhalen schrijven Van levens die … Lees verder →

Woord zoekers gezochtvoorop de muren, in winkels, voor mensen.Die wijzer willen worden van de tijd.Hoog en laag, met steengoede verhalen,langs grachten, in de weerspiegeling van het water. Verwonder je over de woorden, Veenendaal heeft vele gezichten:te lezen, te bewonderen, te … Lees verder →

Pas als ik loskom van het landspoelen verloren woorden aan.In de wind waai ik mijzelf wegvan vaste patronen. Zoals zandkorrelsdie eens rotsen waren. Niemand iswie hij ooit was. Vloeibaar als tijdklotst het water. Beukt en keert het tij.Het vasteland langzaam … Lees verder →

Fundament Iedere samenleving heeft een fundament nodigEen stevige laag om op te bouwen Waar ruimte is voor alle mensenEen toegankelijke plek voor iedereen Waar soep of een deken, of – gewoon –een luisterend oor wordt geboden door zij die goed … Lees verder →

Ik nam me voorhet anders te gaan doen dit jaar echt minder snoepen, dagelijks sporten,minder drinken, niet meerdrinken behalve water, liters thee ensowieso veel meer boeken lezenOp tijd naar bed, vroeg eruit,misschien eens leren mediteren Maar hoe meer ik van … Lees verder →

Heeft iemand hier een tijdmasjien?Ik zou zo graag mijn graf eens zien.Hebben ze mij er, zogezegd,een beetje netjes weggelegd?Ik vraag u daarom:heeft misschien iemand voor mij een tijdmasjien? Waar begroeven ze mijn kist?Ik wou maar dat ik dat vast wist.worden … Lees verder →

Ik ben te boeken als lezer,in een klein stil hoekje.Daar dwaal ik door woestijnen enloop ik nooit een blauwtje;vecht ik op hakken zo groot als eentorenen blaas ik alle dieven omver.Even verderop maak ikdierenvrienden,die kunnen praten, verzinnen en mijlaten gieren. … Lees verder →

Elke ochtend ruik ik ze al,met mijn hoofd nog op mijn kussenals ik wakker word.Tijdens het douchen denk ik:“ach daar moet ik zo weer tussen”. Mijn eerste stappen op de straat,lekker rustig, nog niets te zien,maar als het zonnetje hoger … Lees verder →

VredeVrijheidVaderland Als vanzelfsprekend klinkende woorden waarvoor zo hard gevochtenwerdgestredenisbevochten Maar niets is vanzelfsprekend als jij ver van huismet familie thuisop missie bent Als één enkele voetstaphet verschil uitmaaktde grens bewaakttussenalles waar het echt om draait tussendood of leven Als beelden … Lees verder →